A A A

MODRASZKI

283. Modraszek ikar Bardzo pospolity i powszechnie znany motylek pojawia się w dwu pokoleniach: w V i VI oraz VII do IX w środowiskach otwartych, jak łąki, przytorza, brzegi lasów, polany leśne itp. Gąsienice o dość ciemnym, zielonym ubarwieniu, włoskach jasnych czarno zakończonych i czarnej głowie z poziomą białą kreseczką nad pyszczkiem, żerują na różnych gatunkach koniczyn, janowcu i wilżynie od IX do IV (z przerwą na sen zimowy) oraz w VI i Vii, Pokolenia nie są od siebie wyraźnie oddzielone w czasie występowania. Niekiedy zjawia się częściowe trzecie pokolenie motyli w IX. Samiczki motyla mają ciemne, brązowawe ubarwienie, samczyki są jasnoniebieskie. Poczwarki barwy zielonej, wyraźnie półprzezroczyste, leżą na ziemi.
  • 284. Czerwończyk Żarek

    Jeden z najpospolitszych przedstawicieli rodziny modraszków, lata w dwu pokoleniach: w V i VI oraz od połowy VII do końca VIII. W ciepłe i długie lata pojawia się częściowe trzecie pokolenie w IX. Gąsienice o zielonym ubarwieniu mają na ciele widoczne w powiększeniu drobne białe plamki. Nad zieloną głową na pierwszym pierścieniu jest widoczna dość duża biała plamka. Żerują od IX do IV (z przerwą na sen zimowy) oraz w VI i VII na kwiatach, owocach i liściach szczawiu, a wg innych źródeł również i na lebiodce. Poczwarki leżą na ziemi stroną grzbietową do góry, przyczepione prze­zroczystą nitką do podłoża.
  • 285. Zieleńczyk ostrężyniec

    Najmniejszy gatunek z grupy ogończyków, lata od końca IV do VI. Gąsienice, spotykane na pół­otwartych przestrzeniach, jak zagajniki, brzegi lasów, prześwity i drogi leśne, żerują od V do VIII przede wszystkim na kwiatach, nasionach i liściach kruszyny, szczodrzeńcu, janowcu, a wg innych źródeł również na koniczynach i niektórych innych roślinach. W okolicach o większym nasłonecznie­niu pojawia się drugie pokolenie motyli, między VII a X. Zmiennie ubarwione poczwarki zimują między liśćmi na ziemi. W pierwszym okresie życia wydają one odgłosy przypominające tykanie zegarka, o czym umieszczone zostały uwagi w przedmowie.
  • 286. Pazik brzozowiec

    Pospolity ten motyl, największy z grupy ogończyków, obserwowany jest od końca VII do IX na brze­gach lasów, w parkach i w ogrodach, Gąsienice, żerujące po kilka na tarninie, śliwie, czeremsze, rzadziej brzozie, głogu i leszczynie, napotkać można od V do VII na wierzchniej stronie liści. Gąsienice przepoczwarczają się na ziemi. Barwa gąsienic jest jasnozielona. Mają one na stronie grzbietowej dwa jasne paski, których odległość od siebie zwiększa się stopniowo, lecz wyraźnie w przedniej części ciała gąsienicy. Pod koniec stadium gąsienice stają się brudnozielonofioletowe. Zimują jaja, składane na czubkach pędów lub też grubszych gałązkach roślin żywicielskich.
  • 287.Pazik dębowiec

    Dość pospolicie spotykany motyl lata od połowy VI do VIII na brzegach lasów i w zagajnikach dębo­wych. Można zaobserwować go na kwiatach w miejscach oświetlonych. Gąsienice żerują v7 V i VI siedząc pod spodem liści dębowych. Poczwarki leżą na ziemi stroną grzbietową do góry. Samczyk motyla ma ubarwienie obu par skrzydeł niebieskofioletowe z ciemnymi obwódkami. Zimują jaja.
  • 288. Ogończyk wiązowiec

    Lokalnie tylko i rzadko pojawiający się motyl, mający na spodzie dolnych skrzydeł wyraźny i nie-przerywany biały rysunek litery w kształcie ,,W", lata w okolicach, gdzie rosną stare wiązy. Czas lotów przypada na VI do połowy VIII. Gąsienice, żółtozielonej barwy z brązowymi plamkami i kreska­mi oraz czarną głową z białym paskiem nad pyszczkiem, żerują w V i VI na kwiatach, nasionach i liściach wiązów, a wg innych źródeł także na lipie, dębie, kalinie, kruszynie i berberysie. Poczwarki barwy brudnozielonobrązowej o ciemnych pokrywach skrzydeł i dwu jasnych paskach na stronie grzbietowej odwłoka, przyczepione są do gałązek wiązów. Zimują jaja. Samczyk motyla na górnych skrzydłach pozbawiony jest plamek.
  • 289. Ogończyk ostrokrzewowiec

    Równie rzadko spotykany motyl jak poprzedni, lata od VI do VIII. Gąsienice żerujq w V i VI na krza­kach dębowych i niższych gałęziach starszych dębów w miejscach nasłonecznionych, ukryte pod spo­dem liści. Od gąsienic innych gatunków różnią się obfitym różowej barwy uwłosieniem wzdłuż linii bocznych całego ciała oraz dość wyraźną u różnych osobników zmiennością barwy zielonej — od szarobrązowozieionej do barwy świeżej zieleni. Poczwarki białożółte, drobno uplamione, przyczepio­ne są u spodu gałęzi. Zimują młode gąsienice lub jaja. Samczyk motyla ma w dolnym rogu tylnych skrzydeł małą brązową plamkę.
  • 290. Ogończyk śliwowiec

    Motyl nieco pospolitszy od dwóch poprzednich gatunków, pojawia się od początku VI do połowy VII. Gąsienice o pięknym ciemnożółtozielonym ubarwieniu mają 5 par czarnobrązowych maleńkich brodawek na grzbietowej stronie ciała na pierścieniach od 5 do 9 oraz jasnożółtą głowę z dwiema dużymi czarnymi plamami na bokach. Zerują w V na tarninach, śliwach i czeremsze. Poczwark czarnogranatowe z białozielonymi dużymi plamami przyczepione są przędzą głową w dół, do pni i gałęzi. Zimują prawdopodobnie jaja. Górne skrzydła motyla samczyka nie mają plamek żółto-brązowych, tylko po jednej plamce szaroniebieskiej nieco jaśniejszej od tła